04.12.2025

90 гадоў у страі: Асіповіцкае вагоннае дэпо адзначае юбілей

Асіповіцкае вагоннае дэпо адзначае 90-годдзе з дня заснавання. Прыгожая дата, якая ўвабрала ў сябе гады станаўлення і развіцця, дні і ночы ўпартай працы, дасягненні і подзвігі.

Самастойную гісторыю прадпрыемства вядзе з 1935 года. У адпаведнасці з пастановай СНК СССР і ЦК ВКП(б) двума гадамі раней быў выдадзены загад, які прадугледжваў будаўніцтва на сетцы дарог 200 вагонарамонтных пунктаў. Адзін з такіх з'явіўся недалёка ад станцыі Асіповічы. Начальнікам падраздзялення быў прызначаны Міхаіл Немагай – былы памочнік машыніста, актыўны ўдзельнік будаўніцтва вагонарамонтнага пункта і першы яго ганаровы чыгуначнік.

Вялікая Айчынная вайна нанесла вялікую шкоду гораду і магістралі. Разам з мужчынамі разбураную гаспадарку аднаўлялі жанчыны. У іх ліку была і аглядчык-аўтаматчык Аляксандра Пятроўна Дземідзенка, чыя праца адзначана знакам "Ганароваму чыгуначніку". Такога ж высокага звання была ўдастоена Лідзія Мікалаеўна Чарапко. Яна амаль 40 гадоў працавала ў дэпо, была брыгадзірам, а затым майстрам цэха бягучага адчэпачнага рамонту. Праз яе рукі прайшлі тысячы вагонаў.

З 1 студзеня 1948 года вагонарамонтны пункт быў ператвораны ў вагоннае дэпо. Прадпрыемства развівалася. Калектыў паспяхова выконваў вытворчыя планы, вялася рацыяналізатарская работа. Набіралі сілу калійныя камбінаты, расла патрэба ў парожніх вагонах і іх рамонце. Для пашырэння парку рухомага саставу прымаецца рашэнне аб стварэнні на плошчах Асіповіцкага вагоннага дэпо беларускага кантэйнера. Першы такі ўзор быў выраблены ў 2002 годзе. За час існавання прадпрыемства яго калектыў і асобныя работнікі не раз удастойваліся высокіх узнагарод.

У сапраўдны момант Асіповіцкае вагоннае дэпо з'яўляецца эксплуатацыйным і мае ў сваім складзе чатыры пункты тэхнічнага абслугоўвання: Асіповічы (начальнік Аляксандр Хмара), Бабруйск (начальнік Станіслаў Пракопчык), Калій-3 (начальнік Аляксандр Пыка), Слуцк (начальнік Дзмітрый Буйкевіч), а таксама рамонтна-механічны і энергасілавы ўчасткі. Калектыў выконвае бягучы адчэпачны і безадчэпачны рамонт грузавых вагонаў усіх відаў, тэхнічнае абслугоўванне думпкараў (вагонаў-самазвалаў). За 10 месяцаў гэтага года колькасць вагонаў, якія прайшлі праз ПТА, склала амаль 935 тыс., бягучы адчэпачны рамонт прайшлі звыш 11 тыс., падрыхтавана пад пагрузку каля 201,5 тыс. адзінак.

Выкананне даведзеных заданняў забяспечвае калектыў з 273 чалавек. Большая яго частка - прадстаўнікі рабочых спецыяльнасцяў, у асноўным гэта агляднікі-рамонтнікі вагонаў, а таксама слесары, зваршчыкі і іншыя. Звыш паловы з іх працуюць на прадпрыемстве дваццаць і больш гадоў. Яны - яго аснова і трывалы падмурак. Больш за 35 гадоў аддалі роднаму дэпо старэйшы аглядчык-рамонтнік вагонаў ПТА Калій-3 Сяргей Шастапёраў, майстар ПТА Слуцк Анатоль Лясун, старшы аглядчык-рамонтнік вагонаў ПТА Калій-3, ганаровы чыгуначнік Аляксандр Гарачка, прыёмшчык вагонаў Уладзімір Пятрэнка, інжынер-тэхнолаг Лілія Давыдава, аператар дэпо Алена Быхаўская, інструктар Алег Пракопчык. Брыгадзір участка бягучага рамонту Пётр Карытка – не толькі старажыл Асіповіцкага вагоннага дэпо, але і прадстаўнік вядомай чыгуначнай дынастыі Хількевічы – Гацуліны – Карытка, заснаванай яшчэ ў 1880 годзе. На прадпрыемстве спецыялістам па кадрах доўгі час працуе і яго жонка Ала Карытка. З магістраллю звязалі свае лёсы таксама сын і дачка Пятра Станіслававіча і Алы Мікалаеўны. Прадаўжальнікамі чыгуначных дынастый з'яўляюцца аглядчык-рамонтнік вагонаў Дзмітрый Раманоўскі, інжынер па арганізацыі і нарміраванню працы Наталля Рабiчэнка.

27 гадоў працуе на магістралі аглядчык-рамонтнік вагонаў Юрый Жырнікаў і ўвесь гэты час ён з'яўляецца падпісчыкам галіновага выдання "Чыгуначнік Беларусі". У жніўні, напярэдадні прафесійнага свята, Юрый Уладзіміравіч быў удастоены нагруднага знака "Выдатнік Беларускай чыгункі".

Не абышоўся без заслужаных узнагарод і ўрачысты сход з нагоды юбілейнай даты. За высокую выканальніцкую дысцыпліну, шматгадовую добрасумленную працу на чыгуначным транспарце і ў сувязі з 90-годдзем з дня ўтварэння прадпрыемства ганаровыя граматы Магілёўскага аддзялення ўручаны інжынеру-тэхнолагу Ліліі Давыдавай, майстару Ігару Дземідовічу, старэйшаму аглядчыку-рамонтніку вагонаў Аляксандру Налівайку, начальніку ПТА Калій-3 Аляксандру Пыко, майстару Сяргею Сямёнаву. Падзяка начальніка Магілёўскага аддзялення аб'яўлена інжынеру Таццяне Аляксандравай, аглядчыка-рамонтніку вагонаў Уладзіславу Аляхно, сакратару Алесі Вясёлкінай, аператарам па абслугоўванні і рамонце вагонаў і кантэйнераў Алене Дубовік i Святлане Мірончык, брыгадзіру (вызваленаму) прадпрыемстваў чыгуначнага транспарту і метрапалітэнаў Дзянісу Кнізе, старэйшаму аглядчыку-рамонтніку вагонаў (па пастах бяспекі) Аляксею Мельніку, штампоўшчыку Вользе Станішэўскай.

– Усе яны вартыя добрых слоў. І такіх у нашым калектыве нямала, – канстатуе начальнік Асіповіцкага вагоннага дэпо Віктар Слабышаў. – Асабліва прыемна працаваць з людзьмі, якія любяць сваю справу, хварэюць за вынік, адказныя за яго. Да такіх, у прыватнасці, магу аднесці старэйшых аглядчыкаў-рамонтнікаў вагонаў Андрэя Рабiчэнка, Дзмітрыя Мельніка, Юрыя Рэкiша. Ёсць у калектыве і тыя, хто прыйшоў на прадпрыемства па размеркаванні пасля заканчэння навучальнай установы і застаўся тут. Гэта, напрыклад, Яўген Малец. Пачынаў, як і многія, з азоў, дарос да брыгадзіра, а цяпер з'яўляецца начальнікам тэхнічнага аддзела. Гэта значыць чалавек замацаваўся і працягвае працаваць.

Кажуць, што кадры вырашаюць усё. Да гэтага пытання кіраўніцтва Асіповіцкага вагоннага дэпо падыходзіць сур'ёзна і шукае перспектыўныя варыянты яго рашэння. Вядзецца цесная работа з мясцовым каледжам, дзе рыхтуюць электрагазазваршчыкаў. Таксама чыгуначнікі наведваюць школы, маюць зносіны са старшакласнікамі, прапануюць мэтавае накіраванне з наступным размеркаваннем і прадастаўленнем працоўнага месца. Акрамя таго, падлеткаў запрашаюць наведаць прадпрыемства, каб яны маглі больш даведацца аб прафесіях і ўмовах працы.

Безумоўна, асаблівая роля ў гісторыі Асіповіцкага вагоннага дэпо належыць ветэранам. Сёння на ўліку ў першаснай арганізацыі знаходзяцца 163 чалавекі. Найстарэйшай сярод пенсіянераў з'яўляецца 94-гадовая Ніна Восіпаўна Ганчарова, чыё дзяцінства і юнацтва прыйшліся на цяжкi ваенны і пасляваенны час. Аб перажытым ёй нагадвае пасведчанне малалетняга вязня. Амаль трэць жыцця працаваў на прадпрыемстве і 94-гадовы Пётр Міхайлавіч Алданаў. Добрым словам успамінаюць яго ў калектыве па гэты дзень. Больш за тры дзесяцігоддзі на розных пасадах працаваў у вагонным дэпо і старшыня першаснай ветэранскай арганізацыі Аляксандр Якаўлевіч Пятроў. На яго рахунку таксама нямала прапаноў, ён быў удастоены звання "Лепшы рацыяналізатар Беларускай чыгункі". І сёння такая дзейнасць у дэпо развіваецца. Працэсам пошуку і ўкаранення паляпшэнняў у вытворчасці займаюцца, у прыватнасці, Анатоль Картун, Сяргей Багданоўскі, Канстанцін Шляхцін і іншыя.

Память. Для асіпаўчан гэтае слова напоўнена асаблівым сэнсам. У будынку адміністрацыйнага корпуса вагоннага дэпо размяшчаецца пакой баявой і працоўнай славы Асіповіцкага вузла. Ля вытокаў стварэння экспазіцыі стаялі Ала Якаўлеўна Кароткая (вагоннае дэпо), Уладзімір Уладзіміравіч Елін (дыстанцыя шляху), Вячаслаў Максімавіч Пацкевіч (лакаматыўнае дэпо), а таксама Юрый Гаўрылавіч Шаўчэнка (дыстанцыя сігналізацыі і сувязі). Фонд перавышае 5 тыс. адзінак, ёсць сярод экспанатаў і сапраўды ўнікальныя. "Гэта вынік работы неабыякавых людзей, якія вялі яе, не шкадуючы асабістага часу і сродкаў. Да нас школьнікі прыходзяць на экскурсію і нярэдка пазнаюць у людзях на фотаздымках сваіх сваякоў. Ім прыемна, з'яўляецца пачуццё гонару. Па-мойму, такая асабістая датычнасць да нечага добрага і годнага – гэта лепшы метад патрыятычнага выхавання.", – упэўнены Віктар Слабышаў. Дарэчы, сёлета чыгуначнік адзначыў і свой прафесійны юбілей – 23 лютага споўнілася 30 гадоў з таго моманту, як ён прыйшоў на прадпрыемства. Праца Віктара Віктаравіча не раз была адзначана, ён узнагароджаны нагруднымі знакамі: "За добрасумленую працу на Беларускай чыгунцы" III і II ступеняў, а таксама "Выдатнік Беларускай чыгункі".

– Мне давялося працаваць з некаторымі з тых, хто прымаў удзел у станаўленні нашага вагоннага дэпо: Лідзія Мікалаеўна Чарапко, Аляксандра Пятроўна Дземідзенка, Аркадзь Іванавіч Барысевіч. Прыкладам служылі і прадстаўнікі кіруючага звяна прадпрыемства розных гадоў: Генадзь Іванавіч Жарнасенка, Валянціна Мікалаеўна Магілевіч, Юрый Васільевіч Касько, – пералічвае Віктар Слабышаў. – Сёння, падводзячы рысу пад 90-гадовай гісторыяй Асіповіцкага вагоннага дэпо, хачу пажадаць, каб наша прадпрыемства развівалася, каб намечаныя планы паспяхова рэалізоўваліся. Больш аптымізму і менш узрушэнняў! Моладзі – перспектыў і далейшага росту. Нас ведаюць, рэпутацыя ў калектыва склалася годная, таму ў любой сітуацыі пастараемся не зніжаць планку.